9. Dino’s en Dolfijnen

maandag 25 augustus 2025

Vanmorgen een langzame start van de dag. Tegen 10.00 uur zijn we terug op de kamer na het ontbijt.
Even wat aanrommelen en dan zien we dat er een film op tv is over genetisch gemanipuleerde en zeer kwaadaardige Dinosauriërs. Spectaculair gemaakt. Het begin hebben we gemist en het eind wachten we ook niet af want we gaan weer aan de wandel. Dan zie ik het huis naast ons hotel en daar wil steeds nog een foto van maken. Maar er zit een hek voor. Een klein eindje verderop staat een wachthuisje. Bijna overal zijn hier beveiligers die de ganse dag en nacht in zo’n hokje zitten (wat een vreselijke werk lijkt me dat). Ik ben van plan om netjes toestemming te vragen, maar zelfs een beveiliger heeft weleens een sanitaire break (denk ik). Er zit namelijk niemand in het hokje. Ik sluip dus achter het hek langs om mijn slag te slaan. Johan volgt mij om te filmen. Dan snel weer van het terrein af en op dat moment schiet er een hagedis uit de struiken vlak voor Johan z’n voeten langs. Hij schrikt ervan. Ik gil bij schrik nogal hard, maar gelukkig ontgaat het mij. Vooral na zo’n film!
Bij ons buurhotel Torarica drinken we koffie. Hier achterlangs kun je doorlopen naar Royal Torarica, via een mooi aangelegde tuin. Dit hotel, ook van dezelfde keten, is nog weer een klasse luxer.
Na een wandeling door de fraaie tuin van het Royal gaan we weer terug naar onze eigen vertrouwde Eco Inn. Niks mis mee (‘Mooi genoeg voor een arbeider’, zei mijn vader vroeger). Hier nemen we een lekker broodje als lunch.
Om 15.30 uur zitten we klaar voor ons vervoer naar de pier van Leonsberg; 7 km verderop aan dezelfde weg als ons hotel. We worden opgehaald door Elton en hij is tevens onze gids op de Dolfijnencruise. Een vlotte, vrolijke jongeman. Bij Torarica halen we nog een echtpaar op. Richting Leonsberg worden de huizen steeds groter en chiquer; enorme villa’s kun je wel zeggen. Ook Desi Bouterse woonde hier.
Bij de pier maakt de rondslingerende rotzooi echter een allesbehalve fraaie indruk. Net als we uit de auto gestapt zijn begint het een beetje te regen. Het is maar een klein buitje. Het instappen op het traditionele rivierbootje vind ik een beetje eng, maar met een paar hulpvaardige handen kom ik aan boord.
Dertien passagiers gaan er in totaal mee. Er vertrekken nog een paar soortgelijke bootjes. Allemaal op zoek naar de kleine Guiana-dolfijnen die hier - in het brakke water - in de monding van de Surinamerivier voorkomen. Het zijn kleine, grijze dolfijnen met een roze of soms witte buik. En we krijgen wat er beloofd werd. Tussen de bootjes door zien we ze af en toe even boven komen. Soms ook even een sprongetje boven water! Johan heeft zich op de voorplecht gestationeerd en probeert om ze vast te leggen op film. Op de fotocamera is het vrijwel onmogelijk, ik ben steeds te laat. Maar het staat wel op onze eigen ‘harde schijf’.
Onderweg worden we door Elton getrakteerd op gebakken banaan en een heerlijke loempia, gevuld met kouseband. Smullen! Dan varen we door naar voormalige plantage Rust en Werk. Nu een klein dorpje. We gaan van boord om hier een half uurtje te wandelen. Ergens onderweg zitten kleine doodshoofdaapjes in de bomen. Net als de dolfijnen zijn die ook praktisch niet op de foto te krijgen. Er woont een man die heel veel katten heeft en waar je met een kleine kaaiman of een vrij grote schildpad in je handen op de foto kunt (tegen betaling). Van zulke praktijken houden we absoluut niet en wij lopen door. Dan kunnen we weer aan boord en varen we linea recta terug naar Leonsberg. Elton brengt ons terug naar Eco Inn. Onderweg begint het flink te regenen. Het was een leuke trip!