5. Vandaag geen peper in de pot

Dinsdag 19 augustus 2025

Vandaag tegen 11.15 uur halen Jessica, Sara en Vanessa ons op bij het hotel, waar we al even zitten te wachten op de mooie veranda van het restaurant van Eco Inn. Daarna rijden we naar de Lunastraat waar we Anne en Carmen ook ophalen. Zeven volwassen in één auto… Vanessa en Sara moeten in de ‘kofferbak’ (waar overigens ook een bankje zit).
Vandaag heeft Jessica een vrije dag genomen en neemt ons mee uit toeren. We rijden over de hoge Bosjebrug en gaan richting district Commewijne. Doel is om een kijkje te nemen bij voormalige plantage Peperpot. Echter het zandpad daarnaartoe is belabberd. Bijna zitten we een keer vast en bij een tweede kuil stappen we (op Carmen na) allemaal uit. Bij een derde gat in het pad besluiten we de auto (met extra gewicht vanwege de passagiers) niet langer te laten lijden onder deze wegomstandigheden…
Ik maak nog een paar foto’s onderweg en dan rijdt Jessica naar een Warung (een Surinaams-Javaans eethuisje). Hier eten we gebakken banaan, loempia’s, saté en - speciaal besteld voor Anne - kippenpoten (letterlijk de pootjes uit de frituur! brrr…). Na het eten maken we nog een stop bij een fruitstalletje aan de weg, waar Carmen fruit koopt. Dan rijden we terug naar Paramaribo.
Wat later in de avond lopen we naar ’t Vat om wat te eten.

Woensdag 20 augustus 2025

Het regent vanmorgen flink. In de ontbijtzaal is het extra druk en alle tafels zijn bezet, omdat iedereen wat langer blijft zitten, kennelijk. Zo ook wij. Maar we vinden ook dat we weer ruimte moeten maken voor de laatkomers en wachten in de kamer de bui af. Mooie gelegenheid om een tijdje te bellen met Sindy.
Dan gaan we vandaag eens een poos aan het zwembad van Torarica zitten. Een hotel wat verderop van dezelfde hotelgroep. Het is een iets luxer hotel. Johan gaat tussendoor nog een stukje rondlopen en als hij er weer is bestellen we een lekkere lunch.
Op onze weg terug naar ons eigen hotel zien we dat er een behoorlijke hoeveelheid mannen en vrouwen aan het werk zijn die de, door de regen, vol geslibde gootjes schoonmaken en het bijbehorende zwerfvuil aan het verzamelen zijn. Het wordt met grote harken op bultjes geveegd. Direct ziet dit stuk van onze route er een stuk beter uit! Ik vrees dat het van korte duur zal zijn. Eerst is een drastische mentaliteitsverandering nodig. Maar voor nu ben ik even blij.  
Omdat we laat hebben geluncht haalt Johan vlak voor het donker wordt (duisternis valt binnen een kwartier) bij de Chinese supermarkt verderop een paar bekers yoghurt, waar we voor vanavond genoeg aan hebben.
Op ons piepkleine balkonnetje zitten we nog even van de zwoele avond te genieten.